هر سال كه ايام محرم فرا مي رسد حركت خود جوش مردم و عاشقان حسيني از نو شروع مي شود، عزاداري ها براي اهل بيت رسول خدا (ص) و به خصوص خامس اهل كساء برپا مي گردد. اين عزاداري ها بي شك مورد رضاي الهي و موجب خشنودي رسول خدا (ص) و ائمه اطهار و بويژه بانوي دو عالم حضرت صديقه طاهره عليهم السلام مي باشد. علاوه بر اين، عزاداري امام حسين (ع) و تجديد آن در هر سال كه ائمه (ع) بر آن توصيه و اصرار دارند براي آموزندگي آن است و به اين خاطر حادثه كربلا ضمن تجديد حيات طيبه در مؤمنان و شستن زنگار گناهان يك ساله، يك درس تاريخي بزرگ مي باشد. بنابراين جهت روشن شدن هدف اين درس لازم است عناصر پديد آورنده اين حادثه بررسي شود.

عناصري كه در به وجود آوردن اين حادثه مؤثر بوده اند زياد مي باشند و ممكن است هر يك به نحوي اثر داشته باشد كه مهم ترين آنها را مي شود به ترتيب زير نام برد:
1- يزيد از كارگزار خود در مدينه خواست كه از امام (ع) بيعت بگيرد و امام (ع) از اين خواسته امتناع كرد و به سوي مكه حركت نمود كه اين آغاز حركت امام در حادثه كربلاست.
2- مردم كوفه بعد از اطلاع از مرگ معاويه و امتناع امام (ع) از بيعت و حركتش به سوي مكه از حضرتش دعوت كردند و خواستند كه حضرت به كوفه بيايد و زمام امور را به دست گيرد كه اين دعوت از سوي امام (ع) مورد پذيرش قرار گرفت و به سوي كوفه حركت كرد.
3- امام (ع) شرايط موجود در جامعه را قابل تحمل نمي بيند و مي خواهد امر به معروف و نهي از منكر كند لذا در موارد زياد مسئله امر به معروف و نهي از منكر را مطرح مي كند و اوضاع بسيار بد جامعه را متذكر شده و از تغيير ماهيت اسلام و حلال شدن حرام الهي و حرام شدن حلال، صحبت مي كند و بالاخره فساد حكومت يزيد و سرمنشا تمام گرفتاري ها را يادآور شده بيان مي دارد كه در چنين شرايط وظيفه يك مسلمان اين است كه براي جلوگيري از اين حوادث سكوت نكند.
در بررسي تاريخي معلوم مي شود كه هر كدام از عوامل مذكور به نحوي در پيدايش حادثه كربلا دخيل بوده است ولي از بيانات امام (ع) به وضوح پيداست كه از همه مهم تر عامل امر به معروف و نهي از منكر مي باشد لذا امام (ع) بدون توجه به دو عامل ديگر و قطع نظر از اين كه يزيد بيعت خواسته و يا مردم كوفه دعوت نموده، بارها و با صراحت كامل مسئله امر به معروف و نهي از منكر را مطرح مي كند و آن را به عنوان يك اصل مستقل ديني و عامل اساسي ذكر مي نمايد، يعني حتي اگر دو عامل ديگر نمي بودند، امام (ع) براي اجراي امر به معروف و نهي از منكر قيام مي كردند، لذا حضرت در ابتداء حركت خود يعني هنگام حركت از مدينه در وصيت نامه خويش به برادرش محمد بن حنفيه چنين مي نويسد:
«... و اني لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما و انما خرجت لطلب الاصلاح في امة جدي، اريد ان آمر بالمعروف وانهي عن المنكر و اسير بسيرة جدي و ابي علي بن ابي طالب...; (2) ... من از مدينه به قصد تكبر و فساد و ستمگري بيرون نيامدم، بلكه تنها براي طلب اصلاح در ميان امت جد بزرگوارم خارج شدم، مي خواهم امر به معروف و نهي از منكر بكنم و به روش جدم و پدرم علي بن ابي طالب رفتار نمايم.
به موجب اين وظيفه الهي امام (ع) يك مسلمان مطيع و مجري فرمان خدا و معترض و منتقد است و فردي است مثبت و خواهان اصلاح، زيرا همه جا را فساد گرفته، حلال خدا حرام و حرام خدا حلال شمرده مي شود بسيار طبيعي است در چنين شرايط طبق احاديث پيامبربزرگوار اسلام و ائمه عليهم السلام، يك مسلمان نمي تواند ساكت نشسته و تماشاگر صحنه باشد و الا طبق حديث «كان حقا علي الله ان يدخله مدخله>> بر خدا فرض مي شود كه چنين فرد را گرفتار عذاب نمايد» .
اباعبدالله الحسين (ع) زماني كه متوجه شدند مردم به خصوص حكومت، لباس اسلام را وارونه پوشيده است و هر روز فاصله از اسلام محمدي (ص) زيادتر مي شود و از شگردهاي مختلف در اغفال و انحراف مردم و زدودن حساسيت آن ها نسبت به دين استفاده مي شود و هر روز بيگانگي مردم از دين زيادتر مي شود سكوت را جايز نشمردند و براي اصلاح امت ودين جدش قيام نمودندو در اين مسير،جان خود و فرزندان و يارانش را فدا كردندو بعد از شهادت شهداء،اهل بيت بزرگوار امام (ع) كه تعليم يافته مكتب حسيني بودند مرگ عزيزان را پايان خط ندانستند،بلكه از همان لحظه شهادت پرچم امر به معروف و نهي از منكر را به دوش گرفتند،هرگز به صورت يك جمعيت شكست خورده درنيامدند آنان همانند خود امام (ع) زنده ماندن يا كشته شدن را پايان كار ندانستند، بلكه آن وضعيت بسيار دلخراش دوره اسارت را زمينه مناسب براي انجام وظيفه الهي خود قرار دادند و در هر لحظه هدف مقدس حسيني را دنبال كردند و چه نيكو انجام دادند تا آن جا كه حادثه كربلا نه تنها فراموش نشد و از تحريف مصون ماند، بلكه آن حادثه دلخراش را اهل بيت امام (ع) در تاريخ به نفع حقيقت و حقيقت جويان به ثبت رساندند و دغل بازان بني اميه و يزيد را رسوا نموده، چهره كفرآلودشان را واضح نمودند و بدين وسيله درخت اسلام را تا ابد سيراب نمودند، به نحوي كه يزيدهاي ديگر جرات جسارت به دين را پيدا نكرده و نخواهند كرد.
السلام علي الحسين و علي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين عليهم السلام اشهد انكم امرتم بالمعروف و نهيتم عن المنكر.
  شهادت امام حسين(ع)، سالار و سرور شهيدان كربلا و ياران با وفايش را به كليه مردم روستای چهل حصار و شيعيان جهان تسليت می گویم .