شهر مقدس کربلا در صد کیلومتری جنوب غربی بغداد واقع شده است.در زمان حیات امام علی (ع) این شهر را به اسامی نینوا و شط الفرات نیز میشناختند. این شهر مرکز استان کربلا است.شهر کربلا پس از شهرهای مکه، مدینه منوره، بیتالمقدس و نجف، مقدس ترین شهر شیعیان جهان محسوب میشود. در واقع در نزدیکی همین شهر بود که واقعه مصیبت بار عاشورا رخ داد.
ریشه نام کربلا
نظریات زیادی درباره ریشهزبانی نام کربلا وجود دارد. برخی بر این باورند که نام کربلا در زبان آشوری کهن ریشه دارد و از دو بخش کرب به معنای نزدیک و الله به معنای خداوند گرفته شده است.برخی دیگر مانند یاقوت حموی جغرافی دان مسلمان بر این باورند که نام کربلا از واژه عربی کربلاط به معنای زمین نرم اخذ شده است. برخی دیگر نیز معتقدند این واژه در اصل برگرفته از زبان فارسی و دو کلمه کار و بالا است.
درباره کربلا
کربلا ازثروتمندترین شهرهای عراق است و منابع اصلی درآمد آن از زائرین اماکن متبرکه و کشاورزی است و بویژه محصول خرما است. این شهر از دوبخش قدیم یا بخش مذهبی و کربلای جدید تشکیل شده است. مدارس اسلامی و ساختمانهای دولتی زیادی نیز در کربلا متمرکز شدهاند.مرقد مطهر امام حسین (ع) که در برخی از منابع نیز آن را مسجدالحسین(ع) نامگذاری کردهاند، در مرکز بخش مذهبی شهر کربلا قرار دارد.در روز عاشورای حسینی بسیاری از مسلمانان و شیعیان جهت زیارت این مکان مقدس به شهر کربلا میآیند. بسیاری از زائران مسن نیز به کربلا میآیند تا آخرین سالها و روزهای زندگی خود را در این شهر مقدس سپری کنند.به دلیل وجود مرقد مطهر امام حسین در شهر کربلا ، ۱۰۰ مسجد و ۲۳ مدرسه دینی در این شهر ساخته شدهاند.
تاریخ کربلا
مهمترین واقعه تاریخ شهر مقدس کربلا، شهادت جانگداز امام حسین(ع) و ۷۲ نفر از یاران ایشان در عاشورای سال ۶۱ هجری(۱۰ اکتبر ۶۸۰ میلادی) است. حسین بن على(ع) یکى از محورهاى وحدت شیعه و از چهرههاى برجسته و شاخصى بود که مورد توجه قرار داشت و همواره سلطه گران اموى از نفوذ شخصیت او بیم داشتند. سرانجام در روز عاشورا در آن سرزمین، مظلومانه و تشنهکام، همراه اصحابش به شهادت رسید.از آن پس، کربلا کانون الهام و عاشورا سرچشمه قیام و آزادگى شد و کشته شدن وى، سبب زنده شدن اسلام و بیدار شدن وجدانهاى خفته گردید.
شهر کربلا از کم آبی در مقیضه بود که در اوئل قرن هجدهم با ساختن بندی در ابتدای نهر حسینیه این مشکل تا حدود زیادی مرتفع شد. در ۱۸۰۱ میلادی و پس از حمله واهابیها به کربلا شهر به شدت آسیب دید و و هابیها کربلا را غارت کردند.پس از حمله وهابیها و رفع قائله آنان بزرگان کربلا حکومت خودمختاری را در این شهر اعلام کردند، اما دوره حاکمیت بزرگان کربلا بر این شهر زیاد طول نکشید و با حمله عثمانیها در سال ۱۸۴۳ خاتمه یافت.حاکمیت عثمانیها بر کربلا سبب مهاجرت بسیاری از علما از این شهر به نجف مقدس شد.از این زمان به بعد نجف مرکزیت دینی یافت. تا سالهای اولیه قرن بیستم میلادی ایرانیان ۷۵ درصد سکنه کربلا را تشکیل میدادند، اما در دوره سلطه بریتانیاییها بر کربلا جمعیت ایرانیان ساکن کربلا به تدریج کاهش یافت.
در زمان حاکمیت صدام حسین در عراق سخت گیریها بر مردم شهر کربلا شدت یافت و در این زمان غیر شیعیان مجاز به سفر به کربلا نبودند. در سال ۱۹۹۱ و در جریان قیام شیعیان علیه حکومت صدام حسین آسیبهای فراوانی به شهر کربلا وارد شد.
سرکوب قیام شیعیان عراق نقاب را از چهره بی رحم صدام برکشید و چهره واقعی او را برملا و بی رحمی و سنگدلی صدام نزد جهانیان را آشکار ساخت.در سال ۲۰۰۴، قریب یکسال پس از اشغال عراق توسط نظامیان آمریکایی و پس از سقوط حکومت صدام ، بیش از یک میلیون زائر جهت زیارت حرمین مطهر به شهر کربلا رفتند.اما انفجار بمب صدها زائر را به شهادت رساند.این واقعه جانگداز در واقع به واسطه اشغال عراق توسط نیروهای آمریکایی و نبود شرایط امنیتی مناسب در شهر کربلا رخ داده بود. امروزه هزاران زایر مشتاق به شوق زیارت قبر امام حسین (ع) به کربلا سفر می کنند.
گردآوری: مجله اینترنتی هفته پارسی
هر سال كه ايام محرم فرا مي رسد حركت خود جوش مردم و عاشقان حسيني از نو شروع مي شود، عزاداري ها براي اهل بيت رسول خدا (ص) و به خصوص خامس اهل كساء برپا مي گردد. اين عزاداري ها بي شك مورد رضاي الهي و موجب خشنودي رسول خدا (ص) و ائمه اطهار و بويژه بانوي دو عالم حضرت صديقه طاهره عليهم السلام مي باشد. علاوه بر اين، عزاداري امام حسين (ع) و تجديد آن در هر سال كه ائمه (ع) بر آن توصيه و اصرار دارند براي آموزندگي آن است و به اين خاطر حادثه كربلا ضمن تجديد حيات طيبه در مؤمنان و شستن زنگار گناهان يك ساله، يك درس تاريخي بزرگ مي باشد. بنابراين جهت روشن شدن هدف اين درس لازم است عناصر پديد آورنده اين حادثه بررسي شود.
عناصري كه در به وجود آوردن اين حادثه مؤثر بوده اند زياد مي باشند و ممكن است هر يك به نحوي اثر داشته باشد كه مهم ترين آنها را مي شود به ترتيب زير نام برد:
پیامبر اکرم (ص):